 |
 |
|
|
دل مـــــن یه آســـــمونـــــــه کــــه مـــــدام تـــــو خود میمونه همه آسمونی هارو، همه دل بارونی هارو ازشون نگیر ستاره |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و پنجم مهر 1384ساعت 5:11 توسط **محمد ادیب** |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
شنبه شانزدهم مهر 1384ساعت 20:55 توسط **محمد ادیب** |
|
|
کـــــسی نیست،خلوت اینجــا دوبــاره انـــــــگاری آسمـــــــونم حــرفــی داره اون داره بغضشو خالــــی مــــی کنه آدمــــــــو حــالــی به حــالــی مــی کنه کـــوچه ها بوی زمســــتون میـگیرن شیشه هــــا بخــــارو بـارون می گیرن آدمـــــــــا چـتراشونو وا مــــی کنـــن گریـــــــه ی ابرو تمـــا شــــا مـی کنن نمـــــی خوان مثل درخت ها تر بشـن از دل قـــــــــــطره ها با خـــــبر بــشن نمــــی خوان بی هوا خیس آب بشـــن زیر بـــــــارون بـمونن خـــــراب بشـن امـــــــا تو چترتو بستــــی کبوتــــــــر زیر بـــــــارونا نشستــی کبوتـــــــــــــر رفتی و سنگ هـــا شکـــــستن بالــتو اومدی،هیچ کــــــی نپرسید حــــــالتـــو بعضی ها دشمنـــــــای خونـــیشوننــد بعضـی هـا قـــــول بیــــابونیــــشونـــند دیدی آسمـون خـــراب شد ســــرمون غــــــــصه شد وصله ی بـال و پر مــــا حــالا تو سایه نشیــنی مثل مـــــــــــن خواب هـــــای ابری می بینی مثل من چــــــقدر اینجا می خوری خـون جــگر کـــــــبوتر بــــــــالتو بنداز روی مــــن |
|
+ نوشته شده در
جمعه هشتم مهر 1384ساعت 3:28 توسط **محمد ادیب** |
|
|
آنــــــــگه کــــه دلـم رفت از آن حــــــال و هوایـت زان پس نــــــــتــــــــوان دیـدن مــــــن،روح زیــن بـــادیه هر قدر فزونی بگرفت فــاصله مــــا فـــکر و هنر و دست و سرم مخلص راهـــت این شعلــــــــه دلـــــــــبستگی بــــــین مــــن و تـو شمـع بود و منم بهت زده غــــــفلت کـــــارت آنــــــقدر که من مـــــــــــست مــــــی بوی تو بودم عـاجز شدم از دیدن آن شهرخ مـــــــاهــــــت بــاکــــــی نبود زان که دهـــــــم در ره تو جــــــــان تـــــــرسم که جـوابم نــدهی از بــر جـــــــانت آخـــر دل من تا ابد از این غم غربت غریب مــاند لیکن نشوم خسته زمانی که بپرسم ز فراغت |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 2:35 توسط **محمد ادیب** |
|
|
باز آ که دلم تنـهاست از داغ غـــــم هجـــران نفرین به تو باد ای دل تا وا نــــکنی پنــــهان از صــبر در این وادی هـــرگـــز نــشوم رسته می سوزم و می سازم آنگه که رســد پایان
|
|
+ نوشته شده در
شنبه دوم مهر 1384ساعت 1:18 توسط **محمد ادیب** |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1385 تیر 1385 بهمن 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 |
| پیوندها |
|
تجارت آزاد دوربین زنده فیلتر شکن نرم افزار موزیک و تصویر موزیک و نرم افزار منو دختر تنها رایحه مرد قبیله صبرا سحرناز یکی مثل تو کویر باور |
|
RSS
|
اهنگ