ای تمـــــام هستیم ای گریــــــه ام یا خــنده ام          از وجــــــــودت سر به بــــــالین غـــــزل افکنده ام
این همه شور و شعف،در دلم آه اســت و درد          درد مـــــــن درمـــــــان ندارد،خسته ام درمانده ام
تا به کی رستی ز من،از من مخواه دل وا کنم          آخــــــــــــــر ای امـــید من من از همه دل کنده ام
شمع شبهـــــای غــــــریبی و ظلامم هستی و          همــــــچو پروانه به گـردت پر و بــــال سوزانده ام
نیــست هرگز در وجــــــــود مرده ام جز راز دل          حجتی اسـت این راز بر مــن کز حضـــورش زنده ام