کـــــسی نیست،خلوت اینجــا دوبــاره       انـــــــگاری آسمـــــــونم حــرفــی داره

اون داره بغضشو خالــــی مــــی کنه        آدمــــــــو حــالــی به حــالــی مــی کنه

کـــوچه ها بوی زمســــتون میـگیرن       شیشه هــــا بخــــارو بـارون می گیرن

آدمـــــــــا چـتراشونو وا مــــی کنـــن        گریـــــــه ی ابرو تمـــا شــــا مـی کنن

نمـــــی خوان مثل درخت ها تر بشـن        از دل قـــــــــــطره ها با خـــــبر بــشن

نمــــی خوان بی هوا خیس آب بشـــن        زیر بـــــــارون بـمونن خـــــراب بشـن

امـــــــا تو چترتو بستــــی کبوتــــــــر        زیر بـــــــارونا نشستــی کبوتـــــــــــــر

رفتی و سنگ هـــا شکـــــستن بالــتو       اومدی،هیچ کــــــی نپرسید حــــــالتـــو

بعضی ها دشمنـــــــای خونـــیشوننــد        بعضـی هـا قـــــول بیــــابونیــــشونـــند

دیدی آسمـون خـــراب شد ســــرمون       غــــــــصه شد وصله ی بـال و پر مــــا

حــالا تو سایه نشیــنی مثل مـــــــــــن        خواب هـــــای ابری می بینی مثل من

چــــــقدر اینجا می خوری خـون جــگر       کـــــــبوتر بــــــــالتو بنداز روی مــــن