غریبانه های قریب

تقدیم به بهترین پدرها

raze-del — Sun, 06 Aug 2006 22:25:18 GMT

شـاعــر دنـيــا من اگه بودم آغـــاز شعرم با كـــلام پدرم بود
تـشنه تو صحرا من اگه بـودم آب حياتم توي دسـت پدرم بود

***
پدر جــــونه پدر روحــــه پدر ديـــنه و ايمونه
پدر خـسته ولي بيزار از ايــن دنـياي ديوونه

***
پدر نــوره پدر اميد پـدر عشــقه كه ميمونه
پدر خـندون ولي گريون از اين دنياي ديوونه

raze-del — Sun, 09 Jul 2006 02:29:18 GMT

عشق يعـــني قطره قــطره آب شـــدن در وفور اشـــــک يار مــــرداب شدن

عشق يعنـــي بر دلي چــيره شـــــدن بي نياز از خود بــر او خـيره شــــدن

عشق يعني در سراب ســيراب شدن در غم هجران يار بي خـــواب شدن

عشق يعني درفراق بي خواب شدن؟ بر فـــروغ ديده جان خونــــاب شدن

عشق يعنــي مســت يار و پاک شدن از فــــــراز آسمان بر خـــــاک شدن

عشق يعـــــني آهوي هـــامون شدن در پـــي دام پرپر و تـــا خـــــون شدن

عشق يعني با هــــمه ويــــران شدن در وصـــــال نـــــور وي ديـــــوان شدن

باز گشت

raze-del — Fri, 07 Jul 2006 17:19:18 GMT

با عرض سلام خدمت تمامی دوستان

از اینکه مدت زیادی قادر به آپدیت کردن این وبلاگ نبودم به دلیل مشکلات پیش آمده عذرخواهی مرا بپذیرید.ان شاا... از این به بعد سریعتر و بهتر در خدمت شما خواهم بود.

ستاره شب

raze-del — Mon, 30 Jan 2006 01:04:18 GMT

امشب از آسمان دیده تو روی شعرم ستاره میبارد.

در سکوت سپیده کاغذها پنجه هایم جرگه میکارد.

شعر دیوانه تب آلودم شرمگین از خواهش ها,پیکرش را دوباره

آتش جاودان ایرادها میسوزد.

آری آغاز دوست داشتن است گر چه پایین راه ناپیداست.

من به پایین دیگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست.

از سیاهی چرا حذر کردن؟!شب پر از قطره های الماس.

آنچه از شب به جا میماند مدام عطر یاس است.

آه بگذار در تو گم شوم.در خودم.کس نیابد ز من نشان من.

روح سوزان,آه مرطوب من.نوازش کن تن ترانه های خشک و سرد من.

آه بگذار زین دریچه باز,خفته در پرنیان رویاها,با پر روشنی سفر گیرم,بگذارم و از حصار دنیاها...

شبهـــــای غــــــریبی

raze-del — Wed, 02 Nov 2005 11:50:18 GMT

ای تمـــــام هستیم ای گریــــــه ام یا خــنده ام          از وجــــــــودت سر به بــــــالین غـــــزل افکنده ام
این همه شور و شعف،در دلم آه اســت و درد          درد مـــــــن درمـــــــان ندارد،خسته ام درمانده ام
تا به کی رستی ز من،از من مخواه دل وا کنم          آخــــــــــــــر ای امـــید من من از همه دل کنده ام
شمع شبهـــــای غــــــریبی و ظلامم هستی و          همــــــچو پروانه به گـردت پر و بــــال سوزانده ام
نیــست هرگز در وجــــــــود مرده ام جز راز دل          حجتی اسـت این راز بر مــن کز حضـــورش زنده ام

raze-del — Mon, 17 Oct 2005 01:40:18 GMT

دل مـــــن یه آســـــمونـــــــه          کــــه مـــــدام تـــــو خود میمونه
امـروز اون یه حـــــــالی داره          چــــــــهرش انگـــــاری که تــاره
آخـــــــه امـروز هوا ابـــــــره          دل مــــــن دنبـــال چـــــــــــتـــره
پــــــی آشیونی هــــــــــستـــم          که منـــــــومـــــصون بــگیـــــره
داره رو ســـــرم می بــــــــاره          قــــــــطره هـــــــای آه و نـــــاله
ســـردمه اینجــا کسی نیــست؟          کــــــــه مـــنو پنـــــــاه بگیـــره؟
وســــــــط بـــیـــــــابونم مــــن          ولــــــی نه!اینجــــــا یه شـــهره
هیچ کســی اینجــــا میـبینــــــه          کـه مــــنو آغــــــوش بگیـــــــره
نه مثل اینــکـــه همه کـــــورن          یا شــــدن به یک جـــا خــــــــیره
چی مـــی بینن این اهــــــــالــی          کــه زدنــــــــــــد به زیـــــر خنده
فــــکر کنم مــنو می بیننــــــــد          اینــــــــجا عــــــشق معنی نــداره
دیــــــگه حوصــــله نــــــــدارم          شـدم از ایـــــــنا کـــــــــــــــلافــه
دلقــــــک اینــا بـودم مــــــــــن          شـــدم اینجـــــــا مایــه خنـــــــده
ای خــــــدا مــــنو بــــــــــگیرو           بـبــــــــــــــرم ســـوی ستـــــاره
حتــــــی نـــــائی هم نـــــــــدارم           کـه کـــنم بــــــه تــــو اشــــــاره
دیــــــگه طاقتـــم تمـــــــوم شـد           دیـــــگه فرصـــــــــــتی نمونـده
انگــــــاری سبـــــــــک شدم من           از اضـــــافــــــه بـــــار فـتــــــنه
خــــودم هم نمـــــــیدونم کـــــــه          اینجا چـــــــــــــی،کدوم دیــــاره
بــــــاورم نمیشه که مـــــــــــــن          اومــــــدم سوی ستـــــــــــــــاره
خــدا جون مـــمنونتــــم مــــــــن          نـــــــکنه اینم یه خـــــــوابـــــه؟
ولی نه این دیگه خواب نــــیست          اینـــــــجا یه دنیای راســـــــتـــه
خــدا جــــون خلاص شـــــدم من          از غــــــــم و غصـــــه و نــــاله
اونـــــــا از گـــــــــل مـــحبــــــت          هیــــــــــچ کدوم بــــــوئی نبرده
این جـــــماعـــــت از دلاشــــــون          می بــــــاره غفـــــت و فـــــــتنه
ای خــــــدا ای هــــمه هــــــستی          قــلــب مـــــن دعـــــــــــائی داره

همه آسمونی هارو،

همه دل بارونی هارو

ازشون نگیر ستاره

raze-del — Sat, 08 Oct 2005 17:24:18 GMT

کبوتر

raze-del — Thu, 29 Sep 2005 23:57:18 GMT

کـــــسی نیست،خلوت اینجــا دوبــاره انـــــــگاری آسمـــــــونم حــرفــی داره

اون داره بغضشو خالــــی مــــی کنه آدمــــــــو حــالــی به حــالــی مــی کنه

کـــوچه ها بوی زمســــتون میـگیرن شیشه هــــا بخــــارو بـارون می گیرن

آدمـــــــــا چـتراشونو وا مــــی کنـــن گریـــــــه ی ابرو تمـــا شــــا مـی کنن

نمـــــی خوان مثل درخت ها تر بشـن از دل قـــــــــــطره ها با خـــــبر بــشن

نمــــی خوان بی هوا خیس آب بشـــن زیر بـــــــارون بـمونن خـــــراب بشـن

امـــــــا تو چترتو بستــــی کبوتــــــــر زیر بـــــــارونا نشستــی کبوتـــــــــــــر

رفتی و سنگ هـــا شکـــــستن بالــتو اومدی،هیچ کــــــی نپرسید حــــــالتـــو

بعضی ها دشمنـــــــای خونـــیشوننــد بعضـی هـا قـــــول بیــــابونیــــشونـــند

دیدی آسمـون خـــراب شد ســــرمون غــــــــصه شد وصله ی بـال و پر مــــا

حــالا تو سایه نشیــنی مثل مـــــــــــن خواب هـــــای ابری می بینی مثل من

چــــــقدر اینجا می خوری خـون جــگر کـــــــبوتر بــــــــالتو بنداز روی مــــن

غم غربت

raze-del — Sat, 24 Sep 2005 23:04:18 GMT

آنــــــــگه کــــه دلـم رفت از آن حــــــال و هوایـت زان پس نــــــــتــــــــوان دیـدن مــــــن،روح

زیــن بـــادیه هر قدر فزونی بگرفت فــاصله مــــا فـــکر و هنر و دست و سرم مخلص راهـــت

این شعلــــــــه دلـــــــــبستگی بــــــین مــــن و تـو شمـع بود و منم بهت زده غــــــفلت کـــــارت

آنــــــقدر که من مـــــــــــست مــــــی بوی تو بودم عـاجز شدم از دیدن آن شهرخ مـــــــاهــــــت

بــاکــــــی نبود زان که دهـــــــم در ره تو جــــــــان تـــــــرسم که جـوابم نــدهی از بــر جـــــــانت

آخـــر دل من تا ابد از این غم غربت غریب مــاند لیکن نشوم خسته زمانی که بپرسم ز فراغت

raze-del — Fri, 23 Sep 2005 21:47:18 GMT

باز آ که دلم تنـهاست از داغ غـــــم هجـــران نفرین به تو باد ای دل تا وا نــــکنی پنــــهان

از صــبر در این وادی هـــرگـــز نــشوم رسته می سوزم و می سازم آنگه که رســد پایان